Skandynawia

Kraje skandynawskie: Szwecja, Norwegia, Finlan­dia, Islandia i Dania są dość nietypowe w porów­naniu z resztą kontynentu. Ciągle jeszcze w ich granicach znajdują się ogromne przestrzenie nie naruszone przez cywilizację. W krajach tych idee ochrony przyrody spopularyzowano już na prze­łomie wieków, nic więc dziwnego, że pierwsze dziewięć europejskich parków narodowych powsta­ło w Szwecji. Obecnie w Skandynawii istnieje 550 obszarów chronionych. Większość z nich to rezer­waty przyrody, parków narodowych jest ponad 50. Głównym problemem obrońców przyrody w Nor­wegii, Szwecji i Finlandii są kwaśne deszcze, któ­rych źródłem w przeważającej części są zanie­czyszczenia powietrza powstające w wielkich zagłębiach przemysłowych poza granicami tych krajów. Powodują one straty w drzewostanie, są niebezpieczne również dla ryb występujących w licznych skandynawskich jeziorach. By przy­wrócić odpowiednie pH, do wody w jeziorach dosypuje się ogromne ilości wapna.

Wyspy Brytyjskie

IUCN doliczyła się w 1997 roku ponad 200 obsza­rów objętych różnymi formami ochrony prawnej w Wielkiej Brytanii. Należy do nich między in­nymi 10 parków narodowych założonych w Anglii i Walii w latach pięćdziesiątych oraz park Norfolk i Suffolk Broads - powstały w 1989 roku, a także wspomniany już New Forest. Parki narodowe zaj­mują siedem procent lądowej powierzchni Anglii i dwadzieścia procent Walii.

Największym parkiem narodowym, o po­wierzchni 2280 km2, jest Lake District na północy Anglii w Górach Kumbryjskich z największą licz­bę górskich jezior polodowcowych w kraju. Choć piękny, nie jest jednak najczęściej odwiedzanym parkiem Anglii. Miano to należy się Parkowi Na­rodowemu Peak District położonemu na południu Gór Pennińskich. Walory turystyczne i rekreacyjne parków naro­dowych Wielkiej Brytanii stanowią zagrożenie dla ich istnienia. W Lake District, na przykład, wielu gości odbywa jednodniowe samochodowe wy­cieczki po parku, w wyniku czego obszar ten jest narażony na zanieczyszczenie spalinami i zwięk­szony poziom hałasu. W Wielkiej Brytanii, poza parkami narodowymi istnieją również rezerwaty przyrody; ponad 4000 miejsc o specjalnym zna­czeniu naukowym (Sites of Special Scientific Interest -SSSI) i 105 chronionych terenów pod­mokłych wpisanych na listę Ramsar.